Gönüllerden Doğmuş Ve Gönüllere Gömülmüş Anadolu Ozanı Karacaoğlan’ın 10 Sözü

karacaoglan

Karacaoğlan’ın l6.yüzyılın sonları ile 17. yüzyılın başlarında yaşadığı sanılmaktadır.  Çukurovalı olduğu, Türkmen aşiretleri arasında yetiştiği, asıl olarak Anadolu olmak üzere Osmanlı’nın birçok ilini gezip dolaştığı Rumeli’yi gördüğü ve uzun yaşadığı da toparlanan ve kesin olmayan bilgiler arasındadır. 16. yüzyılda yaygınlaşan bir Karacaoğlan ününden söz etmek; dönemin birçok cönklerinde şiirlerin rastlanılması, birçok halk hikâyesine girmesi nedeniyle doğru bir saptama olacaktır. Ayrıca yalnız Anadolu’da ve Rumeli’de değil Azerbaycan, Kırım gibi ülkelerde de Karacaoğlan’ın ünlenmiş olduğu bilinmektedir. Örneğin Leh asıllı Ali Ufki’nin “Mecmua-i Sâz ü Söz” adlı koleksiyonunda Karacaoğlan’ın iki türküsünün notalarıyla bulunması, onun yapıtlarının saray çevrelerinde de bilindiğini, türkülerinin çalındığını ve söylendiğini göstermektedir.

karacaoglan

Pertev Naili Boratav, “Folklor ve Edebiyatı adlı yapıtının ikinci cildinde Karacaoğlan’ın “kelimenin bütün geniş anlamıyla” şair olduğunu söylemektedir. Boratav’a göre “en büyük iki Güney şairinden biri” (ikincisi Dadaloğlu) olan Karacaoğlan, Güney’in manzaralarıyla çerçevelenmiş insan duygularını en iyi dokuyan halk ozanımızdır. Ünü geniş bir alana yayılmış olan Karacaoğlan, bugüne gelebilen beş yüzden fazla şiiriyle dönemine damgasını vurmuş bir ozanımızdır.

 

1. Ben güzele güzel demem ; güzel benim olmayınca…

2. Çeken bilir ayrılığın derdinden.

karacaoglan

3. Ağacın iyisi özünden, yiğidin iyisi sözünden olur.

4. Sevdaya düşen yorulmaz.

karacaoglan

5. Yalnız taşla duvar olmaz.

6. Saz çalmayan, tel kadrini ne bilir…

7. Ağlayanlar bir gün güler, gamlanma gönül gamlanma…

8. Yiğit olan sırrını kimseye demez,kötü kalbindekini dile getirir.

karacaoglan

9. Gel denmeyen yere varılamaz.

10. Tırnağın var ise başın kaşı kimseden kimseye vefa yoğ imiş.

 

 

Yorumlar