Osmanlı Kadınlarıyla Maymunların İlişkisi Nasıl Yüzlerce Maymunun İdamına Yol Açtı?

maymun-idami

Devir 3.Murat devridir, Osmanlı’nın en şaşaalı yılları. Yavuz zamanında başlayan Kuzey Afrika fetihlerle birlikte daha önce İstanbul’da pekte rastlanmayan maymunların sayısı hızla artıyordu. Maymunlar gemilerde gözcülük yapıyor, direklere kolayca tırmanıyor, keskin gözleriyle kara ya da başka bir gemi gördüklerinde aşağıya haber veriyorlar bu yüzden gemiciler tarafından seviliyorlardı.

maymun-idami-4

 

Şehirde çok sayıda maymun dükkanı vardı, çoğu Azapkapı ve Galata’da bulunmaktaydı. O dönem İstanbulluların maymun sevgisi sadece gemicilerle sınırlı değildi. İlk başlarda zenginler, sonraları ise sıradan halk maymun beslemeye başladılar.

maymun-idami-3

3.Murat’ın en sevdiği din adamı Molla Abdülkerim Efendi adında  sözü geçen bir zatdı.. Son derece tutucu bazı durumlarda da aşırıya kaçabilen bir müslümandı. Gayrimüslimlerden hiç hazzetmezdi. Daha sonraları sultan onu rumeli kazaskeri yaptığında Molla Abdülkerim Efendi, gayrimüslimlere o dönem aşağılayıcı sayılan kırmızı ve siyah giyinme zorunluluğu getirmişti. Ayrıca bir gecede yahudi mezarlığına habersizce cami diktirmesi de meşhur eylemlerindendi.

molla-abdulkerim

Maymunlarla ilgili bu üzücü hadise ise yine Molla Abdülkerim Efendi’nin Fatih Camii’nde verdiği bir cuma vaazıyla başlıyor. Molla Abdülkerim, ateşli bir konuşmayla kadınların bu maymunları cinsel haz amaçlı olarak “fena işlerde” kullandığını anlatıyor. Bunun sonucu galeyana gelen halk cuma çıkışı Molla Abdülkerim ile beraber, Azapkapı ve Galata’daki maymun satıcılarını teker teker basıyor. Hiç bir işten haberi olmayan hayvanları döve döve  dışarı sürükledikten sonra asarak idam ediyorlar.

maymun-idami

Bu iddiaların temeli tabi ki asılsızdı. Olay, evin erkekleri gündüz vakti evden ayrılınca bir araya gelen kadınların maymunlarla tamaşa, güldürü amaçlı olarak oyun oynamasından ve eğlenmesinden ibaretti…

maymun-idami-2

Tarihçiler o günü “İstanbul’da dalında maymun sallanmayan tek bir ağaç kalmadı” diye anlatıyor. Molla Abdülkerim’in, yakalanan maymunların bir çoğunu kendi elleriyle astığı anlatılıyor. İri maymunlar için ise ayrı idam sehpaları hazırlatıyor. Bir dönem şehirde yaygın olan ve İstanbul’un sevilen maymunlarının hikayesi maalesef bu şekilde sona eriyor. Yapılan katliama tanık olan ve olaylardan rahatsızlık duyan halkın bir kısmı ise o günden sonra Molla Abdülkerim’e “maymunkeş” lakabını takıyor.

3-maymun

Tarihçiler, maymunkeş Abdülkerim Efendi’nin vefatında birçok hayvansever İstanbullu’nun gizlice kutlamalar yaptığından bahseder.

Kaynak

Ekleyen cannov

cannov

Kendime Düşünceler.

Yorumlar